HOE WEET JE OF HET TIJD IS VOOR IETS ANDERS? DAT WEET JE NOOIT, JE VOELT HET. NA 10 JAAR ANTWERPEN KREEG IK PLOTS EEN VERLANGEN NAAR MEER LUCHT, MEER BUITEN, MEER HORIZON. MIJN VROUW GING SKIEËN IN PIEMONTE: IK ZOCHT OP WAAR DAT WAS EN HET BALLETJE GING ROLLEN. NU LOOP IK DUS ALWEER JAREN TUSSEN DE WIJNHEUVELS. WE WAREN INWONERS NUMMER 742 EN 743 VAN ONS DORP. WEER EEN ANDERE TAAL, ANDER LAND, ANDERE MENSEN, ANDERE CULTUUR. MET ALS EXTRA STAP DIE VAN URBANE RECLAMEMAN NAAR RURALE HEUVELBEWONER. MAAR JE PAST JE AAN. JE GAAT MEE IN WAAR JE LEEFT. PARADIJS IS HET NERGENS, OOK HIER GAAT HET LEVEN NIET VANZELF. MAAR DEZE NIEUWE OMGEVING BLIJKT ME VEEL TE DOEN. DE STILTE, DE EENVOUD, HET LANDSCHAP? WAT HET OOK IS, IK VERRICHT HIER MIJN BESTE WERK. DE FOCUS IS STERKER, HET DENKEN DIEPER, DE IDEEËN ZIJN SCHERPER. EN, ZEG IK ER BESCHEIDEN BIJ, DIE WAREN AL NOOIT LULLIG. DUS IK BLIJF HIER NOG WEL EVEN. DENK IK.